11 de abril de 2010

Lores: “Perder el voto es una cosa dolorosa, porque es la columna vertebral de la democracia”


El dirigente galleguista Francisco Lores opina que “coartar la posibilidad del voto a la emigración es quebrarle la columna vertebral a la democracia en América, en el mundo”. “Si nos sacan el voto, nos sacan lo que nos da el nombre, el llamarnos españoles, gallegos, catalanes, etc.”, dijo, y añadió: “Es un patada en los testículos a la gente que luchó –y yo fui uno de los que luchamos– para que hoy se viviera como se vive, para que el Gobierno español ayudara a la emigración, para que se pagaran las pensiones contributivas que habían sido aprobadas, pero no las mandaban”.

El máximo referente de la agrupación porteña del BNG, Francisco Lores, recordó las luchas sociales, con concentraciones y manifestaciones de por medio, que él mismo organizó junto a otros dirigentes para conseguir las reivindicaciones que finalmente se consiguieron.
Pregunta. ¿Qué opina sobre la posibilidad de que la reforma del sistema del voto en la emigración contemple restringir la participación en elecciones municipales, autonómicas y al Parlamento Europeo, como se planteó en un artículo periodístico?
Respuesta. Creo que están jugando a reformar la democracia y ahora vienen y nos embroman a nosotros. Nos dejan sin votos y desamparan a mucha gente. Perder el voto es una cosa dolorosa, porque es la columna vertebral de la democracia. Critican a algunos países socialistas porque no votan, los llaman comunistas y acá tampoco quieren que haya libertad.
P. ¿Y si las restricciones sólo se aplican a segundas y terceras generaciones?
R. Yo a mis hijos y mis nietos les enseñé a amar a Galicia, les enseñé lo que era el nacionalismo gallego y el Bloque ahora apoya esta barbaridad de sacarnos el voto. Así lo hacía Ramón Piñeiro, así que hay que llamarles piñeiristas. A lo mejor porque pierden las elecciones en un barrio, en un pueblo chiquito. No importan los principios filosóficos del nacionalismo, la autodeterminación, van matando todo. Lo único que quieren es estar ahí como señoritos, que les den dinero, y hacer barbaridades de éstas. ¿Para qué?, para tener, a lo mejor, cuatro o cinco votos más en un pueblo. Además, estábamos orgullosos de vivir en una democracia y que hubiera ganado un partido de izquierda como el PSOE, porque habíamos leído de Abelardo Caballero y otros líderes de la Federación que fueron socialistas; el mismo Indalecio Prieto, que fue un gran demócrata; pero ahora con Zapatero y compañía, parece que están modificando las cosas para ver cómo se roba mejor.
P. ¿Qué piensa sobre la posibilidad de crear una circunscripción electoral por el exterior?
R. Según tengo entendido, quieren hacer una circunscripción de la emigración sólo con voto a senadores y eso sería una cosa inocua, sin valor. Va a ser como el Consejo de Residentes Españoles (CRE), van a votar 6.000 personas.
P. ¿Qué consecuencias podría tener en los colectivos en el exterior si se restringiera el voto en las elecciones municipales y autonómicas?
R. Esto trae una consecuencia para los emigrantes; hay muchos emigrantes que estamos necesitando ayudas y a los políticos no les va a importar. Nunca les importamos, y se olvidaron esos señores, todos, que están en el Parlamento que de acá les mandamos mucho dinero para ayudar a las familias para comer, para vestirse, para estudiar, para comprar remedios y de eso se olvidan, cuando en España había una miseria terrible. La gente sabe a quién vota, mis nietos saben a quién votan, hay quienes votan al centro, otros que votan a la derecha, otros al centro. No desconocen nuestros pueblos porque les hablamos siempre. Son gallegos, piensan en gallego y mira qué ejemplo, qué vergüenza, inclusive para mí, que ahora nos dicen que no podemos votar. ¿Qué somos? Nos sacan todo. Es un retroceso constitucional, por mucho que le den vueltas en el Parlamento.
P. ¿Por qué pareciera que sólo se cargaran las sospechas de corrupción en el voto exterior?
R. Porque los partidos políticos grandes tienen mucho dinero que pueden usar para corromper y después le echan la culpa a los gallegos, a los españoles, de acá. No, nosotros no somos. Nosotros íbamos a formar fila y a votar, tranquilamente lo que hace un ciudadano. Pero que no descarguen contra los emigrantes, que trabajaron y ayudaron a España mucho más de lo que España los ayuda a ellos. Allá hay unas 300 escuelas laicas que hicieron los emigrantes, cementerios, carreteras, puentes, iglesias. Y ellos, ¿que mandaron? Unas bolsas de alimentos y algunos que cobran las pensiones no contributivas, total se mueren pronto y se acabó. Si los partidos políticos llegaran a un acuerdo para avanzar en modificaciones que implicaran restricciones en la posibilidad de votar en municipales, autonómica al Parlamento Europeo, ¿qué decisión tomaría?
Yo voy a hacer todo lo posible por impedirlo. Mi oficio acá ha sido hacer manifestaciones; hice como 12, y si la gente responde vamos a tener que movilizarnos y digo que le va a tocar a la gente, porque si se nos quitna el voto tienen que despedirse de las ayudas que mandan los alcaldes, que no le mandan a los ricos, les mandan porque hay necesidades, pero que se despidan de eso porque el alcalde y todos los políticos no quieren a la gente porque sí, la quieren para que les manden el voto. Creo que corremos el riesgo de perder las ayudas, con un discursito, como el que dan ahora, de que vivimos bien, de que los corruptos somos nosotros, que nosotros alteramos las elecciones, que nosotros compramos votos; te dan un discurso de cualquier cosa y te dejan sin nada. Hay que hacer una movilización social –y acá no va lo partidario– frente a la Embajada o al Consulado. Además creo que hay que atacar las empresas españolas, si ellos nos atacan la dignidad, nosotros atacamos a los forajidos económicos.

10 de abril de 2010

O Estado sempre en "favor" da nosa Terra.....

09 abril, 2010

A nosa primeira do Sábado: Ana Miranda descobre as mentiras de Madrid e a Xunta sobre Astano

A voceira do Bloque Nacionalista Galego en Bruxelas, Ana Miranda Paz, presentou unha pregunta ao Comisario de Competencia para aclarar se recibira algunha petición do levantamento do veto á construción naval dos estaleiros Navantia-Fene. Deste xeito, Joaquín Almunia comunicoulle ao BNG que a Comisión non recibiu ningunha solicitude do Estado español ao respecto.

Na pregunta, Ana Miranda, explicaba que "a construción naval é unha industria estratéxica para moitos Estados membros". Na súa argumentación expón que segundo recoñeceu o Consello nas Conclusións do Consello de maio de 2001 "o sector da construción naval, debe continuar mellorando a súa competitividade". A resposta da Comisión pon de manifesto que o señor Zapatero está a incumprir a palabra dada e o compromiso alcanzado no Parlamento do Estado co portavoz do BNG no Congreso, Francisco Jorquera.

Na resposta tampouco se alude a ningunha comunicación recibida a respecto do levantamento do veto por parte da Xunta de Galiza.

Fonte: http://maisgalizadiaspora.blogspot.com/2010/04/ana-miranda-descobre-as-mentiras-de.html

Encuesta Demoledora

10 abril, 2010

Demoledora enquisa en contra da reforma electoral do Bloque Nacionalista Galego

O resultado da nosa enquisa supón un serio pau á decisión do BNG de apoiar a reforma do voto emigrante, tal e como está sendo prantexada no Congreso dos Deputados. Nin máis nin menos que o 100% dos nosos lectores consideran que a diáspora non poder ser desposuída do dereito a votar nas eleccións e consideran que a cúpula da fronte está a apoiar un brutal e unilateral recorte de dereitos.

Dentro desa unanimidade, un maioritario 55 % mantén o criterio que os e as galegas no exterior teñen que votar en todos os comicios, en tanto manteñan a nacionalidade. É importante resaltar que nesta ocasión non se consultaba se ese dereito tería que ser só respectado para os nados en Galiza ou extendido a todos os nacionais, independentemente da xeración á que pertenzan. Si cren os participantes na enquisa que é posible discutir unha disminución parcial deses dereitos, pero sempre que veña acompañada doutras propostas que protexan aos nosos exiliados socio-económicos e mediante a aprobación de leis que favorezan o retorno dun xeito efectivo e real. Deste xeito, pronúncianse o 31 % dos participantes, desglosados nun 23 % que aceptaría que a diáspora votase nas autonómicas e estatais e un 8% disposto a reducir ese dereito de voto, exclusivamente, ás xenerales.

Unha mostra máis do descontento con a proposta avanzada polo PP, PSOE e BNG é que un 47 % dos enquisados pensan que esta reforma convertería ás e os emigrantes galegos en cidadáns de terceira clase.

Independentemente do trasfondo ético si hai un feito no que causa estrañeza a cegueira dos dirixentes do BNG e que nos preocupa fondamente, vistas as coléricas reaccións á proxectada reforma das galegas e galegos de América e, nunha menor medida, de Europa. O temor a que a fuxida da militancia e o desmantelamento da estrutura exterior do BNG poida ser case total non é, de certo, un asunto menor. Alarma xeral, debería soar, cando as persoas nacionalistas galegas espalladas polo mundo, parécelles que podemos estar ante o paso definitivo na deconstrución da nosa fronte, en particular, e da nación galega, en xeral.
Fonte: http://maisgalizadiaspora.blogspot.com/2010/04/demoledora-enquisa-en-contra-da-reforma.html

29 de marzo de 2010

Á Comunidade Galega de Bos Aires no 24/03 ni Olvido ni Perdón

Como es una sana costumbre en la Federación de Sociedades Gallegas, esta se hizo presente en el acto manifestación conmemorativa por el 34° aniversario del último golpe de estado; la entidad señera -y única- en preservar la memoria, luchar por los Derechos Humanos, la dignidad y la igualdad de las personas nunca estuvo ajena a este tipo de actos.
Se hicieron presentes con las banderas simbólicas de siempre, esas que no se bajan y nunca arriaron; también desde luego llevaron las clásicas, de la República Española, de la Nación de Galicia y de la República Argentina.
Emociona ver a sus directivos y federados acompañados de la juventud que en sus salones maman la semilla de sus antecesores; al son de gaitas, bombo y panderetas eran la parada obligada de las otras columnas -que también llevaban su música- por curiosidad, admiración y hasta por las ganas de fusionar estilos. También se llevaron desde otras agrupaciones presentes el saludo con el puño erguido, tal vez mas de uno de estos tuvo un federado en la familia.

Cuando se recorre "La Federación" nadie puede decir que en esta entidad no hay un constante ejercicio de la memoria; empezando en el suelo de su entrada con una placa recordando a los gallegos desaparecidos desde 1976, dos salones donde cuelgan retratos de éstos en el segundo piso y láminas de los represaliados por el franquismo en el primero; todos relacionados de una u otra forma a tan noble entidad -único titulo de nobleza que podría llegar a aceptar su identidad republicana-.
Volverán seguro el año próximo, con mas gente y los mismos ideales; el incansable grito de justicia acompañado de los expedientes presentados por sus autoridades acusando y haciendo encarcelar genocidas argentinos aquí y el grito de justicia allí al que le han hecho oídos sordos durante setenta años; esto y nada los hará retroceder sino que los hace mas fuertes, y aunque las nuevas generaciones de políticos y gobernantes en el estado español quieran cercenar sus derechos adquiridos en la participación electoral; los federados seguirán firmes con esa receta que mezcla el tirar para adelante como bueyes -pero sin capar-, luchar con la inteligencia que los llevó a perdurar en el tiempo con una necesaria pizca de la testarudez genética del gallego.

Nadie le pide a esta nueva casta de políticos españoles poner cuerpo y firma como querellantes ante los represores falangistas y mucho menos caminar de noche para patear los portones en cuarteles similares a los de Campo de Mayo pidiendo a gritos noticias de su hijo Antonio y su compañera Stella para luego girar y girar en Plaza de Mayo; tampoco se les pide renunciar a una suculenta indemnización equivalente a un soborno para cerrar la causa por la desaparición de su hija Inés, cambiando esto por la dignidad de declarar en el juicio que encarceló a las juntas militares como tambien ver reflejado el recuerdo del joven rostro de su hija en las jóvenes promesas políticas de sus orígenes; ni siquiera se les pide ir presos mas de un año en su vejez por defender la elección en las ideas políticas de su hijo Miguel Ángel mientras lo torturaban; solo se les pide juzgar a represores falangistas que por pura cronología la mayoría están muertos. Es evidente que estos actuales y nuevos gobernantes españoles no tienen ni tendrán lo que hay que tener bien puesto para enjuiciar en ausencia a los represores franquistas o identificar cuerpos en fosas comunes, pero son lo suficientemente pactomoncloanicos* alias modernos para dejarse avasallar y expoliar las economías regionales de Galicia durante veinte años en pos de sentirse o hacerse aceptar un poquito europeos.


Agradezco a "la fede", a su comisión directiva y a su gente la enseñanza año tras año, agradezco haber podido estar, el haber formado parte de su columna en la marcha y sentirme acompañado; gracias sobre todo por enseñar que mas allá de los grandes pactos entre partidos para callar voces justas; la memoria y la lucha son ejercicios constantes e irrenunciables, tareas ineludibles por y para siempre.


Carmen Cornes


Dionisia López Amado


César Ollero


In memoriam.


30.000 Compañeros-Detenidos Desaparecidos!

Presente!....., ahora y Siempre!.

*pactomoncloanicos: Arg.Sanmartinense; dicese de aquel/llos carentes de pelotas.

Diego Martínez Duro.

Prensa

Fotos: Blas Camiño

Traducción o Galego: http://www.opentrad.com/

Fuentes:
www.fsgallegas.org.ar
www.galespa.com.ar
Relacionadas: http://gallegosyasturianos.blog.arnet.com.ar/archive/2010/01/09/merecido-homenaje-a-las-madres-de-plaza-de-mayo.html
http://gallegosyasturianos.blog.arnet.com.ar



Como é un san costume na Federación de Sociedades Galegas, esta fíxose presente no acto manifestación conmemorativa polo 34° aniversario do último golpe de estado; a entidade senlleira -e única- en preservar a memoria, loitar polos Dereitos Humanos, a dignidade e a igualdade das persoas nunca estivo allea a este tipo de actos.

Fixéronse presentes coas bandeiras simbólicas de sempre, esas que non se baixan e nunca arriaron; tamén dende logo levaron as clásicas, da República Española, da Nación de Galiza e da República Arxentina.

Emociona ver aos seus directivos e federados acompañados da mocidade que nos seus salóns maman a semente dos seus antecesores; ao son de gaitas, bombo e pandereitas eran a parada obrigada das outras columnas -que tamén levaban a súa música- por curiosidade, admiración e até polas ganas de fusionar estilos. Tamén levaron desde outras agrupacións presentes o saúdo co puño ergueito, talvez mais dun destes tivo un federado na familia.

Cando se percorre "A Federación" ninguén pode dicir que nesta entidade non hai un constante exercicio da memoria; empezando no chan da súa entrada cunha placa lembrando aos galegos desaparecidos desde 1976, dous salóns onde colgan retratos destes no segundo piso e láminas dos represaliados polo franquismo no primeiro; todos relacionados dunha ou outra forma a tan nobre -único titulo de nobreza que podería chegar a aceptar a súa identidade republicana- entidade.

Volverán seguro o ano próximo, con mais xente e os mesmos ideais; o incansable berro de xustiza acompañado dos expedientes presentados polas súas autoridades acusando e facendo encarcerar xenocidas arxentinos aquí e o berro de xustiza alí ao que lle fixeron oídos xordos durante setenta anos; isto e nada os fará retroceder senón que os fai mais fortes, e aínda que as novas xeracións de políticos e gobernantes no estado español queiran cernar os seus dereitos adquiridos na participación electoral; os federados seguirán firmes con esa receita que mestura o tirar para adiante como bueis -pero sen capar-, loitar coa intelixencia que os levou a perdurar no tempo cun necesario chisco da testarudez xenética do galego.

Ninguén lle pide a esta nova caste de políticos españois pór corpo e firma como querellantes ante os represores falanxistas e moito menos camiñar de noite para patear os portóns en cuarteis similares aos de Campo de Maio pedindo a berros noticias do seu fillo Antonio e a súa compañeira Stella para logo virar e virar en Praza de Maio; tampouco se lles pide renunciar a unha suculenta indemnización equivalente a un suborno para pechar a causa pola desaparición da súa filla Inés, cambiando isto pola dignidade de declarar no xuízo que encarcerou ás xuntas militares como tamben ver reflectido o recordo do novo rostro da súa filla nas novas promesas políticas das súas orixes; nin sequera pídeselles ir presos mais dun ano na súa vellez por defender a elección nas ideas políticas do seu fillo Miguel Anxo mentres o torturaban; só pídeselles xulgar a represores falanxistas que por pura cronoloxía a maioría están mortos. É evidente que estes actuais e novos gobernantes españois non teñen nin terán o que hai que ter ben posto para axuizar en ausencia aos represores franquistas ou identificar corpos en fosas comúns, pero son o suficientemente pactomoncloanicos* alias modernos para deixarse asoballar e expoliar as economías rexionais de Galicia durante vinte anos en pos de sentirse ou facerse aceptar un pouquiño europeos.

Agradezo a "a fede", á súa comisión directiva e á súa xente o ensino ano tras ano, agradezo poder estar, o formar parte da súa columna na marcha e sentirme acompañado; grazas sobre todo por ensinar que mais alá dos grandes pactos entre partidos para calar voces xustas; a memoria e a loita son exercicios constantes e irrenunciables, tarefas ineludibles por e para sempre.

Carmen Cornes

Dionisia López Amado

César Ollero

In memoriam.

30.000 Compañeros-Detenidos Desaparecidos!

Presente!....., ahora y Siempre!.

Diego Martínez Duro.

Prensa

Traducción o Galego: http://www.opentrad.com/

Fuentes:
www.fsgallegas.org.ar
www.galespa.com.ar
Relacionadas: http://gallegosyasturianos.blog.arnet.com.ar/archive/2010/01/09/merecido-homenaje-a-las-madres-de-plaza-de-mayo.html
http://gallegosyasturianos.blog.arnet.com.ar



23 de marzo de 2010

O BNG DEMÁNDALLE AO GOBERNO ESPAÑOL QUE NON PECHE O CONSULADO DE HANNOVER POLOS PROBLEMAS QUE LLE OCASIONARÍA Á IMPORTANTE COMUNIDADE GALEGA


Olaia Fernández Davila pídelle ao Goberno que rectifique e que explique cales son os seus plans para os consulados españois en Alemaña e Suíza

Madrid, 18 de marzo 2010 .-

A parlamentaria do BNG no Congreso dos Deputados, Olaia Fernández Davila, ven de presentar unha iniciativa na que lle demanda ao Goberno español que non peche o consulado español en Hannover (Alemania).


Davila lembra que o Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación decidiu pechar estas oficinas consulares, segundo o aviso enviado a principios de mes ao persoal consular.

A deputada do BNG advirte de que “a nova suscitou unha grande preocupación entre os numerosos emigrantes galegos –uns 3.500- e españois que residen nesta cidade alemá, unha incerteza acrecentada pola falta de información oficial”.

A este respecto, Olaia Fernández Davila subliña que “o rexeitamento a un posíbel peche do consulado é unánime xa que, ademais do grande número de actos culturais, as oficinas permitían arranxar numerosos trámites administrativos, como pasaportes, asistencia social, seguridade, declaracións da renda...etc..”.

Ademais, advirte de que “no caso de pecharse, obrigaría á importante comunidade de emigrantes a desprazarse 160 quilómetros até o consulado español máis próximo”.

Neste sentido, a deputada do BNG pregúntalle ao Goberno se confirma que vai pechar este consulado. Se é así, demándalle ao Goberno se é consciente dos importantes prexuízos que lle ocasionaría á importante comunidade galega e española residente en Hannover.

Por iso, e dada a súa importancia, Olaia Fernández Davila demándalle ao Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación que rectifique e manteña abertas as oficinas consulares.

Por último, solicítalle ao Goberno que informe de cales son os seus plans para os consulados españois en Alemaña e Suíza.


Saúdos: Gabinete de Prensa do BNG